Populaire wetenschap | Een gids voor revalidatie en behandeling van kinderen met hersenverlamming

Voor kinderen met hersenverlamming kan het leven een uitdaging zijn. Klinisch onderzoek heeft echter aangetoond dat met tijdige chirurgie, revalidatietherapie en voortdurende psychologische steun van ouders hun motorische functies kunnen verbeteren, hun vermogen om zelfstandig te leven kan worden verbeterd en dat ze zelfs kunnen re-integreren in de samenleving en een bevredigend leven kunnen leiden.

Wat zijn de revalidatierichtlijnen voor kinderen met hersenverlamming? Rehabilitatie- en behandelingsgids voor kinderen met hersenverlamming

Op basis van hun kenmerken verdelen wij de behandeling van kinderen met hersenverlamming in verschillende fases. In elke fase leggen we uit wat ouders moeten doen.

Ontdekkingsfase
0-1 jaar:
Er wordt vaak gezegd dat "kinderen zich doorgaans omdraaien als ze drie maanden oud zijn, zitten als ze zes maanden zijn, kruipen als ze zeven maanden zijn en lopen als ze acht maanden oud zijn." Als een kind thuis aanzienlijk afwijkt van deze ontwikkelingstijdlijn, moeten ouders voorzichtig en waakzaam zijn over de mogelijkheid van hersenverlamming. Vooral als het kind symptomen vertoont zoals algehele zwakte, strakke ledematen, een stijf lichaam, moeite met eten, overdreven schrikreflexen of een zwakke huilbui, is het belangrijk om onmiddellijk een uitgebreid onderzoek in een ziekenhuis te laten uitvoeren.

Over het algemeen worden de eerste zes maanden beschouwd als de gouden revalidatieperiode voor kinderen met hersenverlamming. Als ouders de aandoening vroeg kunnen identificeren en behandelen, is de kans groot dat sommige kinderen met hersenverlamming aanzienlijke revalidatieresultaten zullen behalen, idealiter vóór de leeftijd van één jaar. De behandeling binnen het eerste jaar richt zich primair op neuroprotectieve medicijnen en revalidatietherapie, die essentieel zijn voor het betekenisvol verbeteren van de symptomen van het kind.

Vroege revalidatiefase
1-2,6 jaar:

Tijdens deze periode kunnen kinderen met hersenverlamming meestal een definitieve diagnose krijgen. Zodra de diagnose is gesteld, is het van cruciaal belang om snel met de behandeling te beginnen, waarbij de nadruk vooral ligt op revalidatietraining. De eerste stap is om hen te helpen de juiste houdingen te leren behouden. Naarmate het kind een betere rompcontrole en voedingsvermogen ontwikkelt, kan spraaktraining worden gestart, terwijl het zich ook voorbereidt op eventuele noodzakelijke toekomstige operaties.

Belangrijke revalidatiepunten

Het niveau van de motorische functie vóór de operatie varieert bij kinderen met hersenverlamming, wat betekent dat de ernst van de aandoening anders is, en dit heeft invloed op de resultaten op de lange termijn. Kinderen die vóór de operatie niet kunnen zitten of staan, zullen bijvoorbeeld een ander niveau van functionele verbetering ervaren dan kinderen die vóór de ingreep kunnen zitten, staan ​​of lopen.

Variaties in spiertonus: hoge toon, lage toon, normale toon

1. Preoperatieve revalidatie:
De primaire focus van preoperatieve revalidatie is het verminderen van de spiertonus en het strekken van pezen en ligamenten. Deze aanpak kan op de korte termijn effecten opleveren, maar lost de onderliggende problemen van het kind niet echt op. Over het algemeen hebben de problemen de neiging zich opnieuw voor te doen als de revalidatie een tijdje wordt onderbroken, en dit kan leiden tot een voortdurende verslechtering van de aandoening, wat resulteert in ernstiger misvormingen van de ledematen.

2. Volg een gestructureerd revalidatieprogramma om misvormingen van ledematen te voorkomen.

3. Volg een dagelijkse routine met vaste tijden en hoeveelheden, en bouw deze geleidelijk op. Vermijd inconsistente benaderingen die leiden tot afwisselende perioden van intense inspanning en verwaarlozing.

Chirurgische behandelingsfase
Chirurgische behandeling richt zich op bepaalde fysieke problemen die niet alleen door revalidatietraining kunnen worden opgelost, zoals overmatige spiertonus en spierspasmen. Kinderen met spastische hersenverlamming blijven vaak gedurende langere perioden in een staat van hoge spanning en stijfheid, wat leidt tot verkorting van de pezen en gewrichtscontracturen. Als gevolg hiervan kunnen ze op hun tenen lopen in plaats van hun hielen op de grond te plaatsen zoals typische individuen.

Bovendien missen deze kinderen vanwege de hoge spierspanning vaak het vermogen tot zelfregulatie. De meest voorkomende problemen waarmee ze worden geconfronteerd, zijn gewrichtscontracturen, misvormingen, spieratrofie en verkorting. Ze presenteren zich vaak met quadriplegie, diplegie of hemiplegie, vaak gepaard gaand met bewegingsstoornissen. Op dezelfde manier ervaren kinderen met spastische hersenverlamming vanwege de overmatige spierspanning verschillende bewegingsstoornissen, zoals het over elkaar slaan van de benen tijdens het lopen of het lopen op hun tenen. Ze melden vaak dat hun ledematen ‘stijver’ aanvoelen dan die van typische individuen en een kleiner bewegingsbereik hebben.

Door een te hoge spierspanning hebben kinderen met deze aandoening vaak stijve spieren in hun ledematen. Bij het staan ​​of lopen kunnen ze algehele lichaamsspanning vertonen, waarbij beide bovenste ledematen vaak gebogen zijn, waardoor het voor hen moeilijk wordt om hun armen volledig te strekken. Hun onderste ledematen vertonen vaak een kruisende gang, gewoonlijk een 'schaargang' genoemd. Op dit punt verschuift de focus van de behandeling naar een alomvattende aanpak die chirurgie en revalidatie combineert. Preoperatieve revalidatie is gericht op het leggen van een solide basis voor de chirurgische behandeling, terwijl postoperatieve revalidatie is bedoeld om de resultaten van de operatie verder te consolideren en het herstel van verschillende functies te bevorderen.