ဖြစ်ရပ်မှန်လေ့လာမှုများ

လွန်ခဲ့သော 6 နှစ်ခန့်က လူနာ၏မိဘများသည် အသက်တူရွယ်တူရွယ်တူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဖွံ့ဖြိုးမှုနောက်ကျသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဦးနှောက်ဖွံ့ဖြိုးမှု အားနည်းနေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု ခံယူခဲ့သည့် ဒေသဆိုင်ရာ ဆေးရုံတွင် ဆေးကုသမှု ခံယူခဲ့ကြသည်။

ကလေးသည် အသက် 10 လတွင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရပ်တည်နိုင်ခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရှိပြီးနောက် Jining Annex ဆေးရုံတွင် ကုသမှု ခံယူခဲ့ရာ ကြီးထွားမှုနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု နှောင့်နှေးမှုကို ညွှန်ပြသော ရောဂါရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ကလေးသည် တိကျသောကုသမှုမခံယူဘဲ ဒေသဆိုင်ရာပြန်လည်ထူထောင်ရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတွင် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးကုထုံးကို ဆက်လက်ခံယူခဲ့သည်။

မွေးရာပါ hypoxic-ischemic ဦးနှောက်ဒဏ်ရာနှင့် မွေးရာပါကိုယ်အလေးချိန်နည်းခြင်းကြောင့် လူနာသည် ကြီးထွားမှုနှင့် ဖွံ့ဖြိုးမှုနှောင့်နှေးခြင်းတို့ကို ကြုံတွေ့ရပြီး မော်တာချို့ယွင်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ လက်ရှိအခြေအနေတွင် အမှီအခိုကင်းစွာ ထိုင်ရခက်ခြင်း၊ Passive position ကို အားကိုးခြင်းနှင့် တစ်ယောက်တည်းရပ်တည်ခြင်းအတွက် စိန်ခေါ်မှုများ ပါဝင်သည်။ လမ်းလျှောက်ခြင်းကို ကျော်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် အောင်မြင်ပြီး ခြေလက်နှစ်ဖက်လုံးတွင် ကြွက်သားများ တင်းမာမှုနှင့် အဆစ်များ တင်းမာမှု သိသိသာသာ တိုးလာပါသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ၈ နှစ်ခန့်က လူနာသည် လမ်းမလျှောက်နိုင်သောကြောင့် ဆေးရုံသို့လာရောက်ခဲ့ပြီး ဦးနှောက်ချို့ယွင်းချက်ရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရကာ ပုံမှန်မဟုတ်သော လမ်းလျှောက်ပုံဟန်ကို ပြသခဲ့သည်။ လူနာသည် ဆေးရုံအများအပြားတွင် ဆေးကုသမှုခံယူခဲ့ပြီး ဒေသတွင်းဆေးရုံတွင် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးသင်တန်းကို တစ်နှစ်ကျော်တက်ရောက်ခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် လူနာသည် ဘယ်ဘက်ခြေချောင်းမှ လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် ဘယ်ဘက်အောက်ခြေလက်တို့တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော လမ်းလျှောက်ခြင်းပုံစံကို ပြသနေဆဲဖြစ်သည်။

ကလေးမွေးဖွားစဉ်အတွင်း လူနာသည် လည်ပင်းတစ်ဝိုက်ရှိ ချက်ကြိုးနှင့် မှိုတက်နေသော ရေမြွှာအရည်များအပါအဝင်၊ အထူးကြပ်မတ်ကုသဆောင်တွင် ပြန်လည်အသက်သွင်းရန် လိုအပ်နေပါသည်။ ပုံမှန်ကလေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဖွံ့ဖြိုးမှုနှောင့်နှေးမှုများ ဆက်လက်ရှိနေပါသည်။ ယနေ့အထိ လူနာသည် ထိုင်ခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရပ်တည်နိုင်ခြင်းမရှိပါ။

လမစေ့ဘဲ မွေးခြင်းနှင့် နောက်ဆက်တွဲ အောက်ဆီဂျင် ချို့တဲ့မှုကြောင့် ကလေးအား ကယ်ဆယ်ရန် လိုအပ်ပြီး မွေးစတွင် အထူးကြပ်မတ်ကုသဆောင်တွင် ထားရှိခဲ့သည်။ ယင်းကြောင့် လမ်းလျှောက်ရာတွင် နှောင့်နှေးစေကာ အသက် 2 နှစ်ဝန်းကျင် ကလေး မတ်တပ်ရပ်ပြီး 2 နှစ်ခွဲတွင် လမ်းလျှောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ခြေဖနောင့်နှစ်ဖက်စလုံးသည် မြေပြင်ကို မထိနိုင်ဘဲ လမ်းလျှောက်ခြင်းကို ကတ်ကြေးဖြင့် ပြေးခြင်း၏ လက္ခဏာရပ်ဖြစ်သည်။ 2018 ခုနှစ်တွင် ခွဲစိတ်ပြုပြင်မှုပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်များမှာ ကျေနပ်ဖွယ်မရှိပေ။

ကလေးက လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထိုင်လို့မရဘူး။ ဝင်ခွင့်ရရှိချိန်တွင် လူနာသည် လည်ပင်းတွင် အားနည်းလာကာ မတ်တပ်ရပ်ရန် ကူညီပေးသောအခါတွင် ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ သိသိသာသာ မူမမှန်ပေ။ အထက်ခြေလက်အင်္ဂါများသည် နောက်သို့ သိသိသာသာ ဆန့်ထွက်ကာ အပြင်သို့လှည့်၍ လက်များ "ခြေသည်း" ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြသထားပြီး၊ အောက်ခြေလက်အင်္ဂါများ တောင့်တင်းခြင်း၊ ဒူးများကို ဆန့်ထုတ်ခြင်း၊ ခြေချောင်းများ မြေပြင်နှင့်ထိကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ ညာဘက်ခြမ်းကို ပိုမိုထိခိုက်သွားပါသည်။

ကလေးသည် မွေးစတွင် hypoxia နှင့် ischemia ခံစားရသည်။ အသက် 1 နှစ်တွင် ကလေးသည် လွတ်လွတ်လပ်လပ် မထိုင်နိုင်၊ လမ်းလျှောက်နိုင်သည်ကို သတိပြုမိသည်။ ဆေးကုသမှုခံယူပြီးနောက် ရောဂါရှာဖွေတွေ့ရှိမှုမှာ ဦးနှောက်ချို့ယွင်းခြင်းဖြစ်ပြီး တိကျသောကုသမှုကို ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းမရှိပေ။ ကလေးသည် အိမ်ပြန်ရောက်ကတည်းက မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ခံယူနေရသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ၆ နှစ်ခန့်က လူနာသည် ရုတ်တရက် အဖျားကြီးခြင်းကြောင့် တိုင်ယန် ကလေးဆေးရုံသို့ တင်ပို့ခဲ့ပြီး အပူချိန် ၄၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်အထိ မြင့်တက်ခဲ့သည်။ အဖျားသက်သာပြီးနောက် လူနာသည် မျက်စိသွေဖည်သွားခြင်း၊ ပါးစပ်တွင် အမြှုပ်များထွက်ခြင်း၊ ကြွက်သားများကျုံ့သွားခြင်း၊ အူသိမ်အူမနှင့် ဆီးအိမ်ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားခြင်း စသည့် လက္ခဏာများကို မကြာခဏခံစားရပြီး ဝက်ရူးပြန်ရောဂါ၏ လက္ခဏာများကို သိရှိနိုင်စေသည်။

လူနာသည် ဘာသာစကားနှောင့်နှေးမှုနှင့် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကြောင့် လွတ်လပ်စွာ လမ်းလျှောက်ရာတွင် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရသည်။ လက်ရှိတွင် လူနာ၏ ဥာဏ်ရည်နှင့် ဘာသာစကား ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် ရွယ်တူများထက် နောက်ကျနေပါသည်။ အပြောအဆိုအသုံးအနှုန်းသည် အလွန်ရှင်းလင်းပြတ်သားမှုမရှိသည့်အပြင် လွတ်လပ်သောရပ်တည်မှု မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေပုံပေါ်သည်။