Hulp bij hersenverlamming | Nationaal publieke welzijnsproject "New Hope" helpt meisje met hersenverlamming in Xinjiang

Liefde zorgt ervoor dat mensen warmte en ontroering voelen; het belichaamt het begrip en de erkenning van vriendelijkheid van mensen. Het doorboort de onverschilligheid en minachting van de wereld, overstijgt etnische grenzen en zorgt ervoor dat liefde voortdurend kan circuleren en bloeien te midden van nationale eenheid, en eindeloos kan blijven bestaan.

Het glimlachende meisje heet Haili Admuwail, afkomstig uit het prachtige Xinjiang. Op 11-jarige leeftijd bezit ze een paar prachtige grote ogen. Op een leeftijd waarop ze getalenteerd, levendig en onschuldig zou moeten zijn, wordt haar leven overschaduwd door hersenverlamming, wat heeft geleid tot een slechte hersenontwikkeling en verminderde beweging in haar ledematen. Als gevolg hiervan lijkt haar leven zijn rechtmatige kleuren te hebben verloren.

"Toen Haili acht maanden oud was, had ze hoge koorts, en sindsdien veranderde ze geleidelijk aan van andere normale kinderen. Ze leerde langzaam praten en de bewegingen van haar ledematen verslechterden in de loop van de tijd. Pas toen ze twee jaar oud dat ze de diagnose hersenverlamming kreeg. Het was een grote klap voor ons. Ik moet voor mijn oudere zus en twee jongere zussen zorgen. Ik kan niet werken, dus we vertrouwen erop dat haar vader flatbread verkoopt om onze kinderen te onderhouden grote familie." Terwijl ze naar Haili naast haar keek, kroop er een zwakke maar merkbare droefheid op het gezicht van Haili's moeder. Misschien waren het de vermoeidheid en de druk van het leven die ervoor zorgden dat deze jonge moeder niet erg welbespraakt was.

Momenteel ligt de prevalentie van hersenverlamming bij kinderen van 0 tot 6 jaar in ons land tussen 0,19% en 0,4%. In afgelegen gebieden in het noordwesten van China bedraagt ​​de prevalentie van hersenverlamming bij kinderen maar liefst 0,56%. Als gevolg van de armoede in gezinnen ontberen veel gezinnen de financiële middelen om kinderen met hersenverlamming te behandelen. Bovendien geloven steeds meer gezinnen dat hersenverlamming niet te genezen is, zodat veel gezinnen er alleen maar voor kunnen kiezen om het op te geven. Als gevolg hiervan missen sommige kinderen met hersenverlamming de optimale behandelingsperiode, wat leidt tot levenslange handicaps.

“We hoorden over het hulpprogramma voor hersenverlamming van Noulai Medical via het Xinjiang Liaison Office in Beijing. Waar wij wonen, duurt het meestal een of twee uur met de auto om eruit te komen, en daarna enkele dagen met de trein. Veel gezinnen in soortgelijke situaties Die van ons hebben de behandeling voor hun kinderen al opgegeven. Haili is zelf erg sterk. Hoewel ze moeite heeft met bewegen, tovert ze elke dag een glimlach op haar gezicht.

"Hallo verpleegsterszusters, hallo dokter tantes, bedankt!" Ondanks dat ze een elfjarig kind is met hersenverlamming, kan Haili haar wensen duidelijk in het Mandarijn uiten: "Ik eet graag het platte brood dat mijn vader bakt, en ik wil snel beter worden." Met haar gezicht naar de camera lacht Haili altijd, haar ogen stralen zelfvertrouwen en kracht uit.

Niet opgeven, niet opgeven, doorzettingsvermogen brengt uiteindelijk hoop. Na een aantal dagen van bochten en bochten arriveerden Haili en haar moeder aan de voet van de berg Tai, in het Noulai Medical Center, waar ze hulp en behandeling kregen. Na een reeks preoperatieve voorbereidingen, zoals consultaties en onderzoeken, voerden professor Tian Zengmin, de hoofdexpert op het gebied van neurologische aandoeningen bij Noulai Medical, en zijn team de reddingsoperatie voor Haili uit.

"Onze techniek maakt gebruik van neurochirurgische robotsystemen om te helpen bij frameloze stereotactische hersenchirurgie. We hebben met succes meer dan 20.000 operaties voltooid. De incisie is erg klein, slechts 2-3 millimeter, en de hele procedure duurt slechts ongeveer 30 minuten. De operatie is zeer veilig , dus wees gerust en wacht tot uw kind naar buiten komt." Buiten de operatiekamer legde professor Tian Zengmin vriendelijk de operatie uit aan Haili's moeder, waardoor ze haar nervositeit kon verlichten.

Hoop gaat altijd gepaard met wachten, en de veranderingen in Haili na de operatie zijn zeer merkbaar. "Haar vingers zijn flexibeler dan voorheen, haar benen zijn rechter dan voorheen. Nu kan ze proberen zelfstandig te gaan staan ​​en zitten. Ik had nooit zo'n significante verbetering verwacht. Heel erg bedankt allemaal." De bereikte verbeteringen brachten een lang verloren glimlach teweeg bij Haili's moeder, die haar diepe dankbaarheid uitdrukte in enigszins aarzelend Mandarijn, vol opwinding.

Vóór de operatie: Haili's spraak was onduidelijk en niet vloeiend, en ze had een hoge spierspanning in haar ledematen, wat leidde tot bewegingsproblemen van de bovenste en onderste ledematen.

Na de operatie: Haili's spraakuitspraak werd duidelijker en vloeiender dan voorheen, en de spiertonus in haar onderste ledematen nam af vergeleken met voorheen. Bovendien kon ze langer staan.

De hulpactie lijkt misschien klein, maar belichaamt de zorg tussen individuen, vooral de aandacht en steun van de samenleving voor kinderen met hersenverlamming. Hoewel er weinig uitingen van dankbaarheid zijn, brengen ze de oprechtste emoties over van de families van de getroffen kinderen.

De joodse schrijver Elie Wiesel zei ooit: "Het tegenovergestelde van schoonheid is niet lelijkheid, het is onverschilligheid; het tegenovergestelde van geloof is geen ketterij, het is onverschilligheid; het tegenovergestelde van leven is niet de dood, het is onverschilligheid." Met een beetje meer begrip, een beetje meer zorg, een beetje minder onverschilligheid en een beetje minder waakzaamheid kunnen meer medelevende individuen deelnemen aan de hulpverlening, waardoor meer kinderen met hersenverlamming nieuwe hoop kunnen herwinnen!