مطالعات موردی

حدود 6 سال پیش، والدین بیمار نسبت به همسالان خود متوجه تاخیر رشدی شدند. پس از آن، آنها به دنبال مراقبت های پزشکی در بیمارستان محلی بودند، جایی که تشخیص داده شد که او دچار توسعه نیافتگی مغزی است و تحت درمان توانبخشی قرار گرفت.

کودک در سن 10 ماهگی قادر به ایستادن مستقل نبود و متعاقباً به دنبال درمان در بیمارستان جینینگ آنکس رفت، جایی که تشخیص نشان دهنده تاخیر در رشد و تکامل بود. با این حال، کودک تحت هیچ درمان خاصی قرار نگرفت و درمان توانبخشی مداوم را در یک موسسه توانبخشی محلی دریافت کرد.

به دلیل آسیب مغزی هیپوکسیک-ایسکمیک پری ناتال و وزن کم هنگام تولد، بیمار دچار تاخیر در رشد و تکامل و در نتیجه اختلالات حرکتی شده است. شرایط فعلی شامل مشکل در نشستن مستقل، تکیه بر موقعیت غیرفعال و چالش در ایستادن به تنهایی است. راه رفتن با راه رفتن ضربدری به دست می آید و افزایش قابل توجهی در تون عضلانی و سفتی مفاصل در هر دو اندام تحتانی وجود دارد.

حدود 8 سال پیش، بیمار به دلیل ناتوانی در راه رفتن به بیمارستان مراجعه کرد و تشخیص داده شد که فلج مغزی دارد و وضعیت راه رفتن غیرطبیعی از خود نشان می دهد. بیمار به دنبال درمان در چندین بیمارستان رفته بود و بیش از یک سال تحت آموزش توانبخشی در یک بیمارستان محلی قرار گرفته بود. در حال حاضر، بیمار همچنان وضعیت راه رفتن غیرطبیعی با راه رفتن پای چپ و سفتی در اندام تحتانی چپ نشان می دهد.

بیمار در هنگام تولد دچار عوارضی از جمله بند ناف اطراف گردن و مایع آمنیوتیک کدر شد که نیاز به احیا در بخش مراقبت‌های ویژه را داشت. تاخیر رشد در مقایسه با کودکان معمولی ادامه دارد. تا به امروز، بیمار قادر به نشستن، راه رفتن یا ایستادن مستقل نیست.

کودک به دلیل زایمان زودرس و متعاقب آن کمبود اکسیژن نیاز به احیا داشت و در بدو تولد در بخش مراقبت های ویژه قرار گرفت. این منجر به تاخیر در راه رفتن شد، به طوری که کودک در حدود 2 سالگی ایستاده بود و در 2 و نیم راه می رفت. در حال حاضر، هر دو پاشنه نمی توانند زمین را لمس کنند و راه رفتن با راه رفتن قیچی مشخص می شود. یک روش جراحی اصلاحی در سال 2018 انجام شد، اما نتایج رضایت بخش نبود.

کودک قادر به نشستن مستقل نیست. پس از بستری، بیمار ضعف در گردن نشان داد، و هنگامی که به او کمک شد تا بایستد، وضعیت بدن به طور قابل توجهی غیر طبیعی بود. اندام های فوقانی به طور قابل توجهی به سمت عقب کشیده می شوند، دست ها شکل "پنجه" را با چرخش به بیرون نشان می دهند، اندام های تحتانی سفت، زانوها بیش از حد کشیده شده، انگشتان پا با زمین تماس دارند و سمت راست بدن بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرد.

کودک در بدو تولد دچار هیپوکسی و ایسکمی شد. در 1 سالگی متوجه شد که کودک نمی تواند به طور مستقل بنشیند یا راه برود. پس از مراجعه به پزشک، تشخیص فلج مغزی بود و درمان خاصی انجام نشد. این کودک از زمان بازگشت به خانه تحت دوره خودتوانبخشی قرار گرفته است.

تقریباً 6 سال پیش، بیمار به دلیل تب شدید ناگهانی در بیمارستان کودکان تایان بستری شد و درجه حرارت در اوج خود به 40 درجه سانتیگراد رسید. پس از کاهش تب، بیمار اغلب علائمی مانند انحراف چشم، کف کردن دهان، اسپاسم عضلانی و از دست دادن کنترل روده و مثانه را تجربه می‌کرد که منجر به تشخیص صرع علامتی می‌شد.

بیمار در راه رفتن مستقل به دلیل تاخیر زبانی و رشد فکری با مشکلاتی مواجه می شود. در حال حاضر رشد ذهنی و زبانی بیمار از همسالان عقب مانده است. بیان گفتار خیلی واضح و روان نیست و ایستادن مستقل ناپایدار به نظر می رسد.