Alhliða Lupus Management

Nákvæm orsök SLE er ekki ljós, en samspil erfða- og umhverfisþátta er talið gegna mikilvægu hlutverki. Óeðlileg virkjun ónæmiskerfisins leiðir til sjálfsofnæmisárása, sem leiðir til skemmda á vefjum og líffærum líkamans.

Erfðafræðilegir þættir:SLE hefur tilhneigingu til að ganga í fjölskyldum og ættingjar sjúklinga eru með marktækt hærri tíðni samanborið við almenning. Tíðni eineggja tvíbura er mun meiri en hjá tvíburum, sem gefur til kynna tengsl milli SLE og erfðaþátta.

Umhverfisþættir:
Sólarljós: SLE-sjúklingar upplifa oft sjúkdómsbloss eftir sólarljós, hugsanlega vegna útfjólubláa frumuafstungna sem leiðir til útsetningar fyrir mótefnavaka.

Lyf og efnafræðileg efni: Ytri mótefnavakar geta virkjað ónæmiskerfið, sem leiðir til framleiðslu sjálfsmótefna og vefjaskemmda. Lyf eins og prókaínamíð, hýdralasín, kínidín og önnur geta valdið SLE.
Sýkingar: Sjúkdómsvaldandi örverur (eins og cýtómegalóveira, lifrarbólgu C veira, Epstein-Barr veira o.s.frv.) virka svipað og lyf, sem venjulega koma af stað framleiðslu sjálfsmótefna í ónæmiskerfinu.

Estrógen: Flestar tegundir SLE eru algengari hjá konum á barneignaraldri. Meðganga og notkun lyfja sem innihalda estrógen (eins og getnaðarvarnarlyf) geta aukið sjúkdóminn. Dýratilraunir hafa sýnt að estrógen eykur úlfa í sýktum dýrum á meðan testósterón dregur úr einkennum, sem bendir til náinnar fylgni á milli estrógenmagns og upphafs SLE.

Klínískar einkenni SLE eru margvíslegar og innihalda, en takmarkast ekki við:

Húðeinkenni: Útbrot, fiðrildalaga andlitsútbrot (malarútbrot), ljósnæmi o.fl.

Einkenni liða: liðagigt, liðverkir, liðbólga.

Einkenni nýrna: Próteinmiga, blóðmigu, sem getur leitt til nýrnabólgu.

Hjartaeinkenni: gollurshússbólga, hjartalokuskemmdir.

Einkenni miðtaugakerfis: Höfuðverkur, krampar, vitræna skerðing.

Greining á SLE felur í sér nokkur skref:

Samráð: Læknirinn spyr um helstu einkenni, tengd einkenni, lengd, fyrri greiningar, meðferðir, fjölskyldusögu o.fl.

Líkamsskoðun: Alhliða skoðun og mat á líkamanum, þar með talið húð, hár, munnhol og liðamót, meðal annarra.

Viðeigandi próf: Blóðpróf, þvaggreining, myndgreiningarrannsóknir, nýrnasýni osfrv. Nýrnasýni fela í sér minniháttar skurðaðgerð þar sem lítið stykki af nýrnavef er fengið í staðdeyfingu til meinafræðilegrar og ónæmissjúkdómafræðilegrar skoðunar.

Burtséð frá dæmigerðum húðskemmdum þjóna vefjameinafræðileg skoðun og blóðprufur sem greiningargögn. Ónæmissjúkdómafræðileg skoðun er mikils virði við greiningu. Jákvæð sjálfsmótefni í sermi, eins og and-kjarna mótefni (ANA), and-dsDNA mótefni, and-Sm mótefni o.s.frv., eru einkennandi. Breytingar á mótefnatítrum geta endurspeglað virkni sjúkdómsins og virkir SLE-sjúklingar sýna oft aukna útfellingu rauðkorna. Þvaggreining getur sýnt próteinmigu, rauð/hvít blóðkorn og frumugips.