Enfermidade

Apoplexia Cerebral

O ictus cerebral, tamén coñecido como apoplexia cerebral, experimentou un aumento da taxa de incidencia debido aos cambios nas estruturas dietéticas modernas e no estilo de vida. Converteuse nunha das principais afeccións que afectan á saúde humana. Cos avances na atención médica, moitos pacientes con ictus poden prolongar a súa vida mediante un tratamento oportuno e axeitado. Non obstante, estes pacientes adoitan experimentar secuelas residuais como discapacidade das extremidades, deficiencias motoras, impedimentos lingüísticos, etc., debido a danos no sistema nervioso central, afectando significativamente a calidade de vida dos pacientes e impoñéndolles importantes cargas físicas e mentais, a súa familias e sociedade.

Contacta connosco

Etioloxía

As causas exactas do ictus seguen sen estar claras. Os factores de risco identificados na actualidade que contribúen ás secuelas do ictus inclúen: hipertensión, obesidade, tabaquismo e consumo de alcohol, enfermidades cardíacas, calidade da auga, xenética, inxestión de sal na dieta, entre outros, que provocan secuelas posteriores.

Hipertensión

A hipertensión é un factor de risco principal tanto para accidentes cerebrovasculares isquémicos como hemorráxicos, xa que existe unha relación lineal entre os niveis de presión arterial e o risco de ictus, unha relación confirmada por anos de investigación.

Enfermidade cardíaca

A función cardíaca deficiente non só provoca de forma reflexa hipertensión prolongada e dana o sistema vascular, senón que tamén pode provocar un accidente vascular cerebral.

Diabetes

A correlación entre a diabetes clínica e o ictus é certa. Mesmo os trastornos leves do metabolismo da glicosa indican un maior risco de accidente vascular cerebral isquémico. O risco de ictus en pacientes diabéticos é maior nas mulleres que nos homes.

Obesidade

A obesidade é un factor de risco importante para a hipertensión e a diabetes. Asóciase con cambios no peso corporal e aumento do colesterol e dos triglicéridos no sangue, o que indica un potencial factor de risco de ictus.

Fumar

O tabaquismo está asociado ao ictus. O risco de sufrir un ictus é case tres veces maior nos grandes fumadores en comparación cos non fumadores.

Manifestacións clínicas

As manifestacións clínicas das secuelas do ictus varían entre os pacientes e as áreas afectadas, incluíndo:

Deficiencias motoras: parálise das extremidades, debilidade muscular e alteración da coordinación motora.

Perda sensorial: diminución ou perda da percepción táctil, da temperatura e da propiocepción.

Deficiencias da fala: afasia, redución da taxa de fala e dificultades de comprensión da linguaxe.

Deficiencias cognitivas: diminución da memoria, falta de concentración e pensamento lento.

Deficiencias visuais: perda de visión e defectos do campo visual.

Exame

Estudos de neuroimaxe: resonancia magnética cerebral, tomografías computarizadas para detectar o tipo, localización e extensión do ictus.

Electroencefalograma (EEG): avalía a actividade eléctrica cerebral, detecta convulsións e outras anomalías.

Análises de sangue: comprender o estado sanguíneo do paciente, excluíndo outros posibles factores que inflúen.

Exames neurolóxicos: avaliación das áreas afectadas mediante exames das funcións motoras, sensoriais e reflexas.

Diagnóstico

O diagnóstico normalmente baséase na historia clínica, a presentación clínica e os resultados dos exames relevantes. Os médicos determinan o diagnóstico en función do tipo de ictus, das zonas afectadas e das características das secuelas.