فلج مغزی

علل CP پیچیده است، از جمله عوامل ژنتیکی و اکتسابی. مورد دوم شامل عواملی قبل از تولد، در طول دوره پری ناتال و در دوره نوزادی می شود که در برخی موارد دلایل مشخصی وجود ندارد. در حال حاضر، چهار عامل مهم مرتبط با CP عبارتند از تولد نارس یا وزن کم هنگام تولد، خفگی پری ناتال یا آنسفالوپاتی هیپوکسیک ایسکمیک، هیپربیلی روبینمی نوزادان و عفونت های داخل رحمی. علاوه بر این، بروز CP به عوامل ژنتیکی مرتبط است.

عوامل قبل از تولد

کیفیت جنین در زمان لقاح
سیگار کشیدن والدین، سوء مصرف الکل یا مواد مخدر قبل و در طول بارداری می تواند بر کیفیت جنین تأثیر بگذارد.

شرایط سلامت مادر

عواملی مانند عفونت، مسمومیت، یا قرار گرفتن در معرض تشعشع در اوایل بارداری ممکن است منجر به رشد نامناسب سلول های مغز شود.

عوامل پری ناتال

تولد زودرس

می تواند منجر به شرایط پاتولوژیک مختلف شود و کودکان را بیشتر مستعد ابتلا به CP می کند.

تروما هنگام تولد

شرایطی مانند زایمان سریع، کشیدن خلاء، و زایمان فورسپس به طور بالقوه می تواند باعث خونریزی داخل جمجمه شود.

هیپوکسی

عواملی مانند زایمان طولانی مدت، بند ناف، آسپیراسیون مکونیوم یا اختلال عملکرد جفت می تواند منجر به هیپوکسی مغز جنین شود.

هیپربیلی روبینمی

دلایل متعددی ممکن است منجر به زردی شدید در نوزادان شود که به طور بالقوه منجر به کرنیکتروس می شود.

عوامل دوره نوزادی

عفونت های مختلف، شرایط شدید نوزادی، ضربه مغزی و خونریزی های داخل جمجمه ای به دلیل اختلالات خونریزی نوزادی می توانند باعث CP شوند.

عوامل ژنتیکی

برخی از موارد CP ممکن است سابقه خانوادگی بیماری های ارثی داشته باشند. اگر مواردی از صرع، سی پی یا ناتوانی های ذهنی در بستگان نزدیک وجود داشته باشد، احتمال وقوع سی پی افزایش می یابد.

تظاهرات بالینی CP در بین افراد متفاوت است، در درجه اول شامل موارد زیر است:

اختلالات حرکتی مانند تون ماهیچه غیر طبیعی، اسپاسم عضلانی، یا شلی.

مشکلات مربوط به کنترل پوسچر، حفظ تعادل و کنترل وضعیت بدن را چالش برانگیز می کند.

مشکلات هماهنگی که منجر به هماهنگی حرکتی ضعیف می شود و به طور بالقوه بر حرکات ظریف دست تأثیر می گذارد.

عملکردهای حرکتی محدود شامل فعالیت هایی مانند راه رفتن، خزیدن و نشستن.

اختلالات گفتاری و زبانی؛ برخی از بیماران ممکن است با مشکلاتی در رشد گفتار و زبان مواجه شوند.

اختلالات شناختی؛ اگرچه اکثر بیماران CP دارای هوش طبیعی هستند، برخی ممکن است مشکلات شناختی داشته باشند.

ارزیابی عصبی: شامل ارزیابی تون عضلانی، کنترل حرکتی و عملکرد حسی است.

مطالعات تصویربرداری: MRI یا سی تی اسکن مغز به تشخیص ساختارهای غیر طبیعی مغز کمک می کند.

الکتروانسفالوگرام (EEG): فعالیت الکتریکی مغز را ارزیابی می کند.

آزمایش خون: بیماری های متابولیک و عفونت ها را به عنوان عوامل بالقوه ایجاد کننده رد کنید.

پزشکان CP را اساساً بر اساس سابقه پزشکی، علائم و معاینات فیزیکی تشخیص می‌دهند. علاوه بر این، آنها ممکن است از مطالعات تصویربرداری مانند CT یا MRI برای بینش در مورد هر گونه ناهنجاری ساختاری مغز درخواست کنند، که در تعیین علل CP و پیش بینی پیش آگهی اهمیت دارد. EEG به درک وجود تشنج کمک می کند و راهنمایی برای درمان ارائه می دهد. معیارهای تشخیص CP عبارتند از:

عوامل ایجاد کننده قبل از تولد، هنگام تولد، یا در دوران نوزادی رخ می دهد.

فلج مرکزی که در دوران نوزادی بدون پیشرفت در طول دوره بیماری ظاهر می شود.

حذف بیماری های پیشرونده (مانند اختلالات متابولیک ژنتیکی، تومورها) که باعث فلج مرکزی می شوند.

حذف تأخیرهای حرکتی رشدی گذرا در کودکان عادی